X.J. Kennedy, Elisabeth Alexander

De Amerikaanse dichter, schrijver, vertaler en bloemlezer X.J. Kennedy werd geboren in Dover, New Jersey op 21 augustus 1929. Zie ook alle tags voor X. J. Kennedy op dit blog.


Suppose your life a folded telescope
Durationless, collapsed in just a flash
As from your mother’s womb you, bawling, drop
Into a nursing home. Suppose you crash
Your car, your marriage—toddler laying waste
A field of daisies, schoolkid, zit-faced teen
With lover zipping up your pants in haste
Hearing your parents’ tread downstairs—all one.

Einstein was right. That would be too intense.
You need a chance to preen, to give a dull
Recital before an indifferent audience
Equally slow in jeering you and clapping.
Time takes its time unraveling. But, still,
You’ll wonder when your life ends: Huh? What happened?


How It Happens

Yes, poems can write themselves — that happens when
The poet feels picked up, used like a pen.
In my whole life that’s happened — when? ten times?
Far oftener, a poem suggests its rhymes,
Grants me a word with which a word might mate,
A seed to plant and carefully cultivate.
Hard work runs head-first up against resistance,
For who can will a poem into existence?
You have to wait with patience and believe,
Camp by your keyboard, ready to receive,
Letting no option prematurely shut.
The moral may well be Sit on your butt.



for Carry A. Nation (1846-1911)

Oh, Carry Nation, she’s the one I love.
Her kisses—man, what killers!
Ax fits her fingers like a glove
To chop down Satan’s pillars.

When booze starts oozing through the land
And beer, that belching dragon,
Our Carry lifts her hatchet hand
And wham! we’re on the wagon.

She empties kegs down to the dregs.
With gaze ablaze and flashing,
She chops and chops up bucket shops-
I tell you, boys, she’s smashing.

No drink but water she abides.
She quaffs with laughter hearty,
Though something of a sobersides
When at a cocktail party.


X.J. Kennedy (Dover, 21 augustus 1929)


De Duitse dichteres en schrijfster Elisabeth Alexander werd geboren op 21 augustus 1922 in Linz am Rhein. Zie ook alle tags voor Elisabeth Alexander op dit blog.


Mijn vader

Mijn vader
droeg zijn oude grijze hoed
als een kroon op zijn hoofd
hij droeg hem in de zomer
hij droeg hem in de winter
voor mij, als kind
was de hoed op vaders hoofd
zoals moeders schort
hij droeg zijn hoed
mijn vader
wanneer hij in zijn werkplaats zat
en werkte
wanneer hij in het veld werkte
wanneer hij in de tuin werkte
bij het eten zette hij hem af
en voor zijn wandelingen naar de stad
naar de kerk
gebruikte hij een andere
soms zit ik ook met een of ander
hoofddeksel aan de typemachine
stofzuig ik met een kapje
op het hoofd
was af met een hoedje
en slaap ook graag
met een muts op mijn hoofd.
Misschien wilde vader en nu ik
gewoon met een warm hoofd
misschien ook nooit de gedachten
koud laten worden.


Vertaald door Frans Roumen


Elisabeth Alexander (21 augustus 1922 – 17 januari 2009)


Zie voor nog meer schrijvers van de 21e augustus ook mijn blog van 21 augustus 2019 en ook mijn blog van 21 augustus 2016 en ook mijn blog van 21 augustus 2016 deel 2.