Ignace Schretlen, Louis Auchincloss, William Empson, Bernat Manciet, Edvard Kocbek

De Nederlandse dichter, schrijver, kunstenaar en huisarts Ignace Schretlen werd geboren in Tilburg op 27 september 1952. Al tijdens zijn gymnasiumtijd manifesteerde zich bij hem een grote belangstelling voor muziek, literatuur en fotografie. Ofschoon hij op al deze gebieden actief is geweest of nog actief is, ging hij in Nijmegen geneeskunde en filosofie studeren om uiteindelijk te kiezen voor een loopbaan als huisarts in ‘s-Hertogenbosch (1984-2002). Over het Franstalige lied publiceerde hij tientallen artikelen en drie bundels. Zijn interesse voor tekeningen en schilderwerken van kinderen resulteerde in de oprichting van de Stichting “Kijk op Krabbels”. Als beeldend kunstenaar exposeerde hij op vele plaatsen, waaronder enkele musea. Op medisch gebied kreeg Schretlen vooral bekendheid als auteur van kritische publicaties, waaronder het boek Anatomie van het gevoel (dagboek van een co-assistent), geschreven onder het pseudoniem van Alexander van Es. Vanaf 1971 verschenen van hem verhalen in bloemlezingen en bundels. In 2007 verscheen een selectie uit zijn poëzie en aforismen onder de titel „Een onvermoede bocht“.

 

Onder vrienden

1

Je treft hen op een bergweg en

nooit aan zee, noch op een ladder

ze tekenen geen rechte lijnen en

weten dat cirkels niet bestaan

halverwege raken ze verweesd

in wolken die de verte bedekken.

2

Kennen planten een moment van sterven

hoe gaan dieren dood en hoe wij

wie heeft ons tot dit tempo opgejaagd

wij weken ons los van vlees en bloed

nooit zullen wij onze moedertaal verleren

onze onbekende metgezel begrijpen

3

Allengs verworden ze tot contouren

lossen op of trekken zielloos weg

wat valt er nu nog op het laatst te leren

anders dan dat hun zwijgen vele talen kent?

 

Ignace Schretlen (Tilburg, 27 september 1952)

 

De Amerikaanse schrijver Louis Stanton Auchincloss werd geboren op 27 september 1917 in Lawrence, New York.Louis Auchincloss overleed op 26 januari van dit jaar op 92-jarige leeftijd. Zie ook mijn blog van 27 september 2009 en ook mijn blog van 27 september 2010.

Uit: The Cat and the King

„Gabrielle’s first substantial contribution to my career at court was in the affair of the alms bag. It was the custom after mass for the young duchesse de Bourgogne, the king’s grand-daughterin-aw, who, as we had lost both queen and dauphine, was the first lady of France, to ask a duchess to pass a velvet purse for contributions to the church. The “Lorrainers,” members of the House of Guise, who should have ranked with us as peers, were always claiming a higher position as “foreign princes,” based on silly titles bestowed on them by the Holy Roman Emperor because of scraps of land held along the border. I now learned the latest outrage: that their ladies were claiming exemption from the almsbag duty. There was nothing for me to do but organize the dukes to make a similar claim.

“But who will pass the alms bag?” Gabrielle asked me.

“How should I know? Perhaps some simple gentlewoman.”

“But if the duchess asks me?”

“If she asks you, of course, you must. But she can’t ask you if you’re not there. What I’m saying is

that the duchesses should abstain from mass.”

“Won’t it anger the king?”

“I can’t help that, my dear. It’s the Lorrainers he should be mad at. They’ve been an infernal nuisance

ever since the days of the League. Why a monarch who’s so sensitive to treason should put up with them, I can’t conceive.”

Gabrielle, I had to admit, was correct about the king’s reaction. After the first day, when half the duchesses at court absented themselves from mass, the duc de Beauvillier sent for me, and Gabrielle

and I went at once to his apartment in the north wing.“

 


Louis Auchincloss (27 september 1917 – 26 januari 2010)

Portret door Everett Raymond Kinstler, 2001

 

De Engelse dichter en criticus William Empson werd geboren op 27 september 1906 in Howden, Yorkshire. Zie ook mijn blog van 27 september 2009 en ook mijn blog van 27 september 2010.

Homage to the British Museum

There is a supreme God in the ethnological section;

A hollow toad shape, faced with a blank shield.

He needs his belly to include the Pantheon,

Which is inserted through a hole behind.

At the navel, at the points formally stressed, at the organs of sense,

Lice glue themselves, dolls, local deities,

His smooth wood creeps with all the creeds of the world.

Attending there let us absorb the cultures of nations

And dissolve into our judgement all their codes.

Then, being clogged with a natural hesitation

(People are continually asking one the way out),

Let us stand here and admit that we have no road.

Being everything, let us admit that is to be something,

Or give ourselves the benefit of the doubt;

Let us offer our pinch of dust all to this God,

And grant his reign over the entire building.

 


William Empson (27 september 1906 – 15 april 1984)

 

De Occitaanse dichter en schrijver Bernat Manciet werd geboren op 27 september 1923 in Sabres. Zie ook mijn blog van 27 september 2009 en ook mijn blog van 27 september 2010.

 

Uit: Sonets

Braises ma peau – mais une âme de gel
forte ma foi – je n’ai plus rien à croire
bon oeil – ma vue se refroidit
l’hiver me brûle et le printemps m’est fade

coffre solide – mais ne soit plus de brise
de chêne coeur – je suis las du certain
aimer me tient – l’amour me reste tiède
prière je suis – mais demander me déplaît

Partir je veux – mais je sais tous sentiers
j’ai soif de pluie – et toute pluie m’est cendres
faim de mouton – toute chair me répugne
le soir s’éteint – pouvoir n’être personne !
l’aube va naître – et je cherche l’obscur
la nuit rayonne et ta lumière est morte

Bernat Manciet (27 september 1923 – 3 juni 2005)

 

De Sloveense dichter, schrijver en essayist Edvard Kocbek werd in Sloveens Stiermarken geboren op 27 september 1904. Zie ook mijn blog van 27 september 2010 en eveneens alle tags voor Edward Kocbek op dit blog.

 

Church In The Slovenian Hills

Dappled tent
of weary pilgrims
the protective color
of the wise turtle
lichen of ancient nights
moss of placid forests
the silence of a butterfly —
duration achieved by
patience —
but it is not a sphinx
or a fish
or a fairy dragon
but a weary ox
with a thick head
leaning against the sky
opening at times
his kind eyes
for the fragrant hay
and the intoxicated incense
for a cock in the wind
and bronze bells
he still watches over
the holy manger
connecting existent things
with those not yet created;
there are no cracks
be still, heart
beat softly
so that the message
of the silent parchment
docs not fall
to dust.

Vertaald doorSonja Kravanja

 

Edvard Kocbek (27 september 1904 – 3 november 1981)