Stephan Sanders, Shahyar Ghanbari, John Ashbery, Drew Karpyshyn, Collin Higgins, Józef Ignacy Kraszewski, Hilde Van Cauteren

 

De Nederlandse schrijver, columnist, presentator en essayist Stephan Sanders werd geboren in Haarlem op 28 juli 1961. Zie ook mijn blog van 28 juli 2008 en ook mijn blog van 28 juli 2009 en ook mijn blog van 28 juli 2010

 

Uit: Kleurling

 

„Of eigenlijk moet ik het anders vertellen:

Paramaribo is de stad waarmee ik voor het eerst werd geconfronteerd in Amsterdam, toen ik daar als 17-jarige student net was komen wonen. In een avondwinkel werd ik aangesproken door een mij vriendelijk toeknikkende man, die iets aardigs tegen mij zei, dat jammer genoeg ook onverstaanbaar was. Hij zei het nog een keer, iets luider, en ik begon van de schrik maar eens in het Engels terug te praten. “Ben jij geen Surinamer dan?” vroeg hij uiteindelijk beteuterd. Ik geloof dat hij dat vooral sneu vond voor mij, zo’n niet-blanke jongen in Nederland, die niet eens de geringste notie had van het

Sranan.

Paramaribo is dus de stad die ik in Amsterdam heb leren kennen, vooruitlopend op een later bezoek, en Nederlandse Surinamers hebben me sindsdien zo’n beetje geadopteerd als een van hen. Ze herkende mij als een ‘rode neger’ en besloten dat ik precies leek op een neef of achterneef die ook nog ergens in de familie rondzwierf. Ik paste daar moeiteloos bij.

Ik vond dat deel van ze, want Nederlanders zijn, zeker de laatste tijd niet zo scheutig met het delen van hun nationaliteit.

En toen kreeg ik een Surinaamse geliefde, een man van mijn leeftijd die op achtduizend kilometer afstand van mij is opgegroeid, en die precies dezelfde kinderrijmpjes heeft geleerd. Ook een bruine man, ook in het Nederlands gedrenkt, als een onbekend broertje op afstand.

Inmiddels ben ik vaak in Paramaribo geweest. De laatste keer dat ik er was, liet ik mij ontvallen dat het straatbeeld me zo aan Kaapstad deed denken. Ik bedoel niet de vier- of zesbaans autowegen die Kaapstad kent en die in Paramaribo zo goed als afwezig zijn; niet de gebouwen van downtown Capetown, waarbij Paramaribo provinciaal afsteekt. Ik bedoel de mensen, het overheersende beeld van allerlei soorten bruin op straat (licht-, middel-, donker-bruin), de onnavolgbare raciale mixen die je op de markt tegenkomt, in busjes.“

 

 

Stephan Sanders (Haarlem, 28 juli 1961)

 

 

 

De Iraanse dichter, songwriter en zanger Shahyar Ghanbari werd geboren op 28 juli 1950 in Tehera. Zie ook mijn blog van 28 juli 2009.

 

 

Friday

 

In the wet frame of these windows,

I see a picture of sad Friday.

How black is the mourning clothes it has on,

I see dense clouds in its eyes.

Blood is dripping from the black cloud,

On Fridays blood is dripping, and not rain!

I’m out of breath; Fridays don’t come to an end,

Wish I could close my eyes, but I can’t.

Blood is dripping from the black cloud,

On Fridays blood is dripping, and not rain!

Fridays have lived for thousands years,

Fridays are full of deep sadness,

Man is tired of himself,

And cries with sealed lips,

Blood is dripping from the black cloud,

On Fridays blood is dripping, and not rain!

Friday is the time to leave, the season of forsaking,

Stabs my back with a dragger, the one who is with me,

Blood is dripping from the black cloud,

On Fridays blood is dripping, and not rain

 

 

 

Shahyar Ghanbari (Teheran, 28 juli 1950)

 

 

 

 

De Amerikaanse dichter en schrijver John Ashbery werd geboren op 28 juli 1927 in Rochester. Zieook mijn blog van 28 juli 2007 en ook mijn blog van 28 juli 2009 en ook mijn blog van 28 juli 2010

 

 

Farm Implements and Rutabagas in a Landscape

 

The first of the undecoded messages read: “Popeye sits
in thunder,
Unthought of. From that shoebox of an apartment,
From livid curtain’s hue, a tangram emerges: a country.”
Meanwhile the Sea Hag was relaxing on a green couch: “How
pleasant
To spend one’s vacation en la casa de Popeye,” she
scratched
Her cleft chin’s solitary hair. She remembered spinach

And was going to ask Wimpy if he had bought any spinach.
“M’love,” he intercepted, “the plains are decked out
in thunder
Today, and it shall be as you wish.” He scratched
The part of his head under his hat. The apartment
Seemed to grow smaller. “But what if no pleasant
Inspiration plunge us now to the stars? For this is my
country.”

Suddenly they remembered how it was cheaper in the country.
Wimpy was thoughtfully cutting open a number 2 can of spinach
When the door opened and Swee’pea crept in. “How pleasant!”
But Swee’pea looked morose. A note was pinned to his bib.
“Thunder
And tears are unavailing,” it read. “Henceforth shall
Popeye’s apartment
Be but remembered space, toxic or salubrious, whole or
scratched.”

Olive came hurtling through the window; its geraniums scratched
Her long thigh. “I have news!” she gasped. “Popeye, forced as
you know to flee the country
One musty gusty evening, by the schemes of his wizened,
duplicate father, jealous of the apartment
And all that it contains, myself and spinach
In particular, heaves bolts of loving thunder
At his own astonished becoming, rupturing the pleasant

Arpeggio of our years. No more shall pleasant
Rays of the sun refresh your sense of growing old, nor the
scratched
Tree-trunks and mossy foliage, only immaculate darkness and
thunder.”
She grabbed Swee’pea. “I’m taking the brat to the country.”
“But you can’t do that–he hasn’t even finished his spinach,”
Urged the Sea Hag, looking fearfully around at the apartment.

But Olive was already out of earshot. Now the apartment
Succumbed to a strange new hush. “Actually it’s quite pleasant
Here,” thought the Sea Hag. “If this is all we need fear from
spinach
Then I don’t mind so much. Perhaps we could invite Alice the Goon
over”–she scratched
One dug pensively–“but Wimpy is such a country
Bumpkin, always burping like that.” Minute at first, the thunder

Soon filled the apartment. It was domestic thunder,
The color of spinach. Popeye chuckled and scratched
His balls: it sure was pleasant to spend a day in the country.

 

 

John Ashbery (Rochester, 28 juli 1927)

 

 

 

 

Zie voor onderstaande schrijver ook mijn blog van 28 juli 2010

 

De Canadese schrijver Drew Karpyshyn werd geboren op 28 juli 1971 in Edmonton. Zieook mijn blog van 28 juli 2007 en ook mijn blog van 28 juli 2008 en ook mijn blog van 28 juli 2009.

 

 

Zie voor onderstaande schrijvers ook mijn blog van 28 juli 2007.

 

De Australische schrijver, regisseur en draaiboekauteur Colin Higgins werd geboren op 28 juli 1941 in Nouméa, Nieuw Caledonië.

 

De Poolse schrijver Józef Ignacy Kraszewsk iwerd geboren op 28 juli 1812 in Warschau.

 

 

 

 

Onafhankelijk van geboortedata:

 

De Vlaamse dichteres Hilde Van Cauteren werd geboren 10 maart 1967 Hamme. Zie ook mijn blog van 10 maart 2011.

 

 

Niemand kent beter het land dan de rivier

 

waar zij komt, wil ik graag wijken
ik breek open in oevers en bodem
en zij vult gul de naakte plooien
van al mijn contreien

 

soms, op de koudste dagen, als
zelfs mijn sprieten niet meer kunnen
buigen in de wind, blijft zij, die nooit
kan blijven, aan de kant toch hangen

 

alsof zij in het diepste van de winter
mij wil steunen door zelf onbeweeglijk
land te worden, en roerloos als ijs
aan mijn oever blijft kleven

 

maar slechts kort, want zoveel als ze
geluiden maakt, heeft ze gedaanten
soms murmelt ze, dan raast ze,
nu kolkt ze mij voorbij, terwijl ik
alleen maar stil naar haar kan kijken

 

als ik ’s nachts aan haar zijde lig te slapen
stroomt mijn trouweloze lief nog door
en soms verrast ze mij en overspoelt
ze me zodat geen mens nog kan
zeggen waar zij stopt of ik begin

 

 

Hilde Van Cauteren (Hamme, 10 maart 1967)