Richard Powers, Raymond Radiguet, Geoffrey Hill, Bert Schierbeek

De Amerikaanse schrijver Richard Powers werd geboren op 18 juni 1957 in Evanston, Illinois. Zie ook mijn blog van 18 juni 2007 en ook mijn blog van 18 juni 2008 en ook mijn blog van 18 juni 2009.

Uit: Generosity: An Enhancement

„This mutant Second City is home to a talk show. Lots of world cities and even some non-world ones have talk shows to call their own. The genre dates back to the book of Job, and it has spawned more variants than wolves have spawned dogs. But the world has seen no talk show like the one that has evolved in this particular Chicago. It’s less a show than a sovereign multinational charter. And its host is, by any measure, the most influential woman in the world. Her own story is a remarkable mix of motifs from American creative fiction, from Alger to Zelazny. Say only that she has grown from an impoverished, abused child into an adult who gives away more money than most industrialized nations. She has the power to create instant celebrities, sell hundreds of millions of books, make or break entire consumer industries, expose frauds, marshal mammoth relief efforts, and change the spoken language. All this by being tough, warm, vulnerable, and empathetic enough to get almost any other human being to disclose the most personal secrets on international television. If she didn’t exist, allegory would have to invent her. Her name is O’Donough and she is the richest Irish American woman in history, but she, her show, her publishing house, and her chain of personaloverhaul boutiques are known the world over simply as Oona. The guiding principle of her program — the one that has made Oona the most-watched human of the last two decades — is the belief that fortune lies not in our stars but in our changing selves. She has told several thousand guests that blaming any destiny — whether biological or environmental–just isn’t going to cut it. Even in her own much-publicized battles with moods, mother, and metabolism, Oona has always insisted that anyone can escape any fate by a daily application of near-religious will. Every person has at least enough will on tap to overcome any statistically reasonable adversity and to become if not intercontinentally successful, then at least solvent.“

Richard Powers (Evanston, 18 juni 1957)

Doorgaan met het lezen van “Richard Powers, Raymond Radiguet, Geoffrey Hill, Bert Schierbeek”

Aster Berkhof, Karin Fellner, Mirjam Pressler, Günter Seuren, Utta Danella, George Essex Evans, Ivan Gontsjarov, Jean-Claude Germain, Martin Greif

De Vlaamse schrijver Aster Berkhof (eig. Louis van den Bergh werd geboren in Rijkevorsel op 18 juni 1920. Zie en ook mijn blog van 18 juni 2009.

Uit: Veel geluk professor

„Toen hij, beneden in het dal, uit het station kwam, bleef hij enkele ogenblikken met zijn valies in de hand voor de uitgang staan, en hij keek rond. Het dal lag als een reusachtige schelp onder de blauwe hemel. Het besneeuwde stadje leek uit een sprookjesboek geknipt. De bergen die het omsloten, waren als belegd met hermelijn. De pijnbomen die tegen de hellingen optorenden, zagen eruit als grote kerstbomen, behangen met zilver en diamant, en de huisjes in de verte leken met hun laaghangend sneeuwdak en hun zwarte stijlen op kabouterhuisjes.

Het was wonderbaar. Pierre ademde diep, en de lucht was zo dun en zo ijl, dat zijn hoofd er duizelig van werd.

‘Als je de bus wilt nemen, moet je je haasten, broeder’, riep iemand.

Hij keek om en zag de autobus staan, die zijn richting uitging en waarin verscheidene reizigers met hun pakken en hun ski’s hadden plaatsgenomen. De chauffeur hing naar buiten en bleef op hem wachten.

‘Rij maar door!’ riep Pierre opgewekt. ‘Ik ga te voet.’

‘Je hebt meer moed dan ik’, zei de chauffeur, terwijl hij het raampje dichtschoof, de motor aanzette en vertrok.

Pierre keek de bus na, en glimlachte. Laat ze maar in die muffe ruimte zitten, dacht hij. Ik heb de lucht en de zon en de sneeuw. En hij keek omhoog naar het kasteel, helemaal boven op de berg, waar hij moest zijn, omvatte nog eens met één blik al de heerlijkheid daarrond en begon te gaan. Een kilometer of drie, dacht hij. Als ik het spoor van de autobus volg, kan ik niet verkeerd lopen.“

Aster Berkhof (Rijkevorsel, 18 juni 1920)

Doorgaan met het lezen van “Aster Berkhof, Karin Fellner, Mirjam Pressler, Günter Seuren, Utta Danella, George Essex Evans, Ivan Gontsjarov, Jean-Claude Germain, Martin Greif”