Jacques Godbout, Klara Blum, Jos. Habets, Friedrich von Canitz, Dennis Gaens

De Canadese dichter, schrijver, essayist en filmmaker Jacques Godbout werd geboren op 27 november 1933 in Montreal, Quebec. Zie ook mijn blog van 27 november 2008 en ook mijn blog van 27 november 2009.

Uit: Les Têtes à Papineau

„Nous sommes venus au Royal Victoria Hospital rencontrer le Dr Gregory B. Northridge, autrefois attaché à l’institut des anciens combattants de Vancouver (B.C.). C’est lui qui nous a aimablement invités à le faire, par téléphone, il y a de cela plusieurs semaines. Il devait de toute manière se rendre à Montréal. Il avait entendu parler de nos deux têtes. Il affirmait connaître le sujet, notre situation lui était familière. Il désirait procéder à quelques examens dont il avait seul le secret, et peut-être par la suite allait-il nous offrir une intervention chirurgicale définitive ? Définitive.

Les anciens combattants sont tous tellement anciens aujourd’hui qu’ils ont dépassés depuis longtemps l’âge des défis. C’est pourquoi notre jeunesse l’intéresse. Nous sommes une aventure.

Nous nous serions présentés plus tôt à son bureau, mais nous avions des problèmes personnels qui nous en empêchaient.

Par la suite ce fut au Dr Northridge d’être empêché. Vous savez ce que c’est. Il avait été mandé au chevet du shah d’Iran, à New-York, à propos d’un cancer de l’oesophage et d’une rate trop dilatée . Les chefs d’État n’ont pas que des plaisirs. Le Dr Northridge est reconnu aux USA où il s’est spécialisé en diverses chirurgies. Il est diplômé, si l’on peut dire, de la célèbre Clinique Mayo. C’est un cas intéressant : cette clinique est célèbre parce que des gens célèbres y amènent leurs viscères . De là la rate du sha. A. Mayo, le Dr Northridge était aussi capitaine de l’équipe de basket. Il porte ses cheveux ambre coupés dru et court depuis cette époque. C’est un chirurgien hors pair. Il a opéré le monarque qui a pu subséquemment se retirer à Panama, dans les bras de sa chatte. Cela se passait au cours de l’automne de l’année mille neuf cent soixante-dix-neuf.“

Jacques Godbout (Montreal, 27 november 1933)

 

De Duitstalige, joodse, Oostenrijkse, Russische en Chinese schrijfster Klara Blum werd geboren op 27 november 1904 in Czernowitz in de Bukowina. Zie ook mijn blog van 27 november 2006 en ookmijn blog van 27 november 2008 en ook mijn blog van 27 november 2009.

 

Uit: Wie aus Klara Blum Dhsu Bai-Lan wurde (Fragment)

 

Mutter

Du glaubst, dass mich nur Puppen interessieren.

Du hältst mich für ein Kind. Du kennst mich schlecht …

Du willst vom Vater weg, du willst studieren,

Ich merk es wohl und finde: du hast recht.

 

Ich bin acht Jahre alt. Ich sitz und spiele,

Doch meine Meinung mach ich mir allein,

Es kommen Gäste, dicke, dumme, viele,

Die streicheln mich und schwatzen auf mich ein.

 

 

Sie sitzen im Salon und spielen Karten.

Baron Griborcza schnalzt bei jedem Stich,

Die Gouvernante weint versteckt im Garten –

Das alles hier ist nichts für dich und mich.

 

Lass sie dich Blaustrumpf nennen mit Gekicher,

Ich spiele still und merk mir jedes Wort.

Zeig mir die Bilder deiner vielen Bücher

Und denk dir aus: wie kommen wir hier fort ?

 

Du musst mir alles vom Prozess jetzt sagen.

Vom Richter ist das eine Schweinerei,

So zu entscheiden, ohne mich zu fragen.

Egal. Wir sind geflüchtet, wir sind frei.

 

Darum sagt er, muss ich beim Vater bleiben ?

Was heißt „wirtschaftlich stärker?“ Heißt das reich?

Die Polizei versucht mich aufzutreiben ?

Nun, Wien ist groß, sie finden uns nicht gleich.

 

Wir sind hier unter deinem Mädchennamen,

Ich weiß schon, Mutter, ich versteh dich glatt,

Ich sage niemandem, woher wir kamen:

„Aus Czernowitz ? Ja gibt’s denn diese Stadt ?“

 

So schön sind hier in der Pension die Zimmer,

So kahl, so frei, so einfach und so klein.

Du wirst studieren dort beim Lampenschimmer,

Wirst die gescheiteste Studentin sein.

 

 


Klara Blum (27 november 1904 – 4 mei 1971)

 

 

 

De Nederlandse schrijver, priester en archivaris Joannes Josephus (Jozef) Habets werd geboren in Oirsbeek op 27 november 1829. Hij wordt beschouwd als een grondlegger van de Limburgse archeologie­ en geschiedbeoefening. Zijn hoofdwerk, de Geschiedenis van het bisdom Roermond, vormde voor historici vaak de eerste kennismaking met de Limburgs historie tot de Franse tijd. Na zijn opleiding te Rolduc werd hij in 1856 tot priester gewijd. In 1880 werd Jos Habets lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen te Amsterdam. Van het het Oudheidkundig Genootschap in Limburg was hij president. In deze hoedanigheid redigeerde hij de “Publications du Limbourg”. Ook schreef hij eigen bijdragen. Ook was hij een van de schrijvers van het tijdschrift de Maasgouw. Dit tijdschrift dat 2 keer per maand verscheen ging over limburgse geschiedenis, taal en letterkunde. Jos Habets was schrijver van vele artikelen en teksten zoals onder ander “Een Valkenburgsch Dorp in 1789”, “levensschets van Egidius Slanghen”, en “Levensbericht van Martinus Joseph Jansen”.

Uit: Levensbericht van Martinus Joseph Jansen

„Reeds in zijne vroege jeugd had Jansen den lust gekregen om bijzonderheden aan te teekenen en boeken te verzamelen betrekkelijk dit gedeelte van Limburg, hetwelk vroeger tot het hertogdom Gulik heeft behoord. Wij herinneren ons daarvan den volgenden trek. In ’t begin des jaars 1867 – Jansen was toen nog maar een jongeling – had eene boekverkooping plaats ten sterfhuize van den WelEerwaarden Heer J.W. Smeets, pastoor te Limbricht. Deze waardige geestelijke stond bekend als een bijzonder liefhebber en kenner van boeken en kunstvoorwerpen; hij bezat onder anderen eene merkwaardige verzameling schilderijen en gravuren, en in zijne rijke bibliotheek was het vak onzer provinciale geschiedenis bij uitstek goed vertegenwoordigd. Wij waren daar met eenige liefhebbers vergaderd om ’t een of ander voor eigen gebruik aan te koopen. Zulks lukte evenwel maar half. Wie daár de duurte in de boeken bracht was een jongeheer die, per fas et nefas alle Limburgensia, waarop wij onze aandacht gevestigd hadden tot de hoogste prijzen opdreef. Deze heer was niemand anders dan Martin Jansen. Wij maakten met hem na afloop van de verkooping kennis, en uit die kennismaking is onze latere vriendschap geboren.

De werkkring, dien zich Jansen tijdens zijn verblijf te Sittard tot bijzonder veld zijner historische studiën had gekozen, bepaalde zich tot het voormalig ambt Borne en de overige plaatsen van Limburg, die vroeger deel hebben gemaakt van het hertogdom Gulik. Het ambt Borne lag tusschen de Maas, het Bovenkwartier van Gelderland, het land van Valkenburg en de heerlijkheid Heinsberg. De voornaamste plaatsen van dit gebied waren Borne, Sittard, Susteren en Limbricht. In de middeleeuwen bevonden er zich eigen heeren aan het hoofd, die behoorden tot de geslachten van Borne, Valkenburg, Heinsberg-Loon, Salm en Wied.“

 

 

Jos. Habets (27 november 1829 – 22 juni 1893) 

Oirsbeek (Geen portret beschikbaar)

 

 

 

De Duitse dichter, schrijver en diplomaat Friedrich Ludwig Rudolf Freiherr von Canitz werd geboren op 27 november 1654 in Berlijn. Canitz studeerde vanaf 1671 in Leiden en Leipzig rechten en reisde naar Italië, Frankrijk, Engeland en Nederland. Keurvorst Friedrich III. benoemde hem tot staatraad in 1697 en vervolgens tot geheim staatsraad. In 1698 werd hij verheven tot rijksbaron. Hij was in diplomatieke dienst en nam in 1699  als gevolmachtigd minister in Den Haag deel aan de onderhandelingen over de Spaanse Successieoorlog.  Von Canitz schreef gedichten als ook vertalingen uit het Franse Classicisme (Nicolas Boileau), die eigenlijk niet bedoeld waren voor publicatie. Beroemd is zijn rouwgedicht om de dood van zijn vrouw Doris.

 

Das Neue Jahr

 

So bleibt auf ewig nun das alte Jahr zurücke.

Wie teilt der Sonnen Lauf so schnett die Zeiten ab!

Wie schleppet und so bald das Alter in das Grab!

Das heißt wohl schlecht gelebt die wenig Augenblicke,

 

In welchen viel Verdruß vermischt mit schlechtem Glücke

Und lauter Unbestand sich zu erkennen gab!

Das heißt wohl schlecht gewohnt wenn uns der Wanderstab

Nie aus den Händen kömmt, wenn wir durch List und Stricke

 

Hinstraucheln in der Nacht, da wenig Licht zu sehn

Und Licht, dem allemal nicht sicher nachzugehn.

Denn so der Höchste nicht ein eignes Licht will weisen,

 

Das, wenn wir uns verirrt, uns Sinn und Auge rührt,

Ist alles Licht ein Licht, das zur Verdammnis führt.

O gar zu kurze Zeit! O gar zu schweres Reisen!

 


Friedrich von Canitz (27 november 1654 – 11 augustus 1699)

 

 

 

Dennis Gaens nieuwe stadsdichter van Nijmegen

 

De Nederlandse dichter Dennis Gaenswordt de nieuwe stadsdichter van Nijmegen. Dat is gisterenavond op het Wintertuinfestival bekendgemaakt door wethouder van Cultuur van Nijmegen Henk Beerten. Per 1 januari 2011 zal hij de vorige stadsdichter, Jaap Robben, opvolgen. Zie ook mijn blog van 1 juni 2009 en ook mijn blog van 1 juni 2010.

 

De besluitvorming hier

 

Zo’n wereld is toe aan eindelijk
weer een beslissing. Ik (bijvoorbeeld)
duur te lang zoals ik ben.

 

Eenvoudige oplossingen verwijzen
vaak naar de breekbaarheid van
bepalende kenmerken, bijvoorbeeld:
kaaklijnen, cd-collecties en herinneringen.

 

Ter voorbereiding maak ik lijstjes, mixtapes
en schetsen. Monteer ze op de muur
met vier verschillende soorten plakband en
probeer aantrekkelijke patronen te ontwaren.

 

De manier waarop ik nieuwe kleren draag
grenst aan zelfvertrouwen, mijn haar houd
ik overtuigend op mijn hoofd en elke ochtend
was ik mijn gezicht, is er koffie bij het ontbijt.

 

Mijn mondhoeken stijgen en dalen met mijn
sneller wordende hartslag. Mijn botten maken
klikgeluiden, alsof ze aftellen. Er staat iets
te gebeuren. Locatie: in mijn schoenen.

 

 

Dennis Gaens (Susteren, 1982)

Dennis Gaens op het terras van Lux in Nijmegen